Το Δράμι

Ο χώρος

Το δράμι ήταν το μικρότερο βάρος που ζύγιζε ο μπακάλης — λίγο πάνω από τρία γραμμάρια, το ένα τετρακοσιοστό της οκάς — και το «με το δράμι» σήμαινε στη μικρότερη ποσότητα που άξιζε να ζυγιστεί. Το εστιατόριο παίρνει και το όνομα και τον χώρο του από εκείνον τον κόσμο: ράφια από το πάτωμα ως το ταβάνι με κονσέρβες, βάζα και ζυμαρικά σε χάρτινες σακούλες, φωτιστικά από εμαγιέ και ορείχαλκο, και μια αισθητική παλιού αθηναϊκού παντοπωλείου με τα τραπέζια στημένα ανάμεσα στο εμπόρευμα.

Η κουζίνα είναι νεοπαραδοσιακή περισσότερο παρά ταβερνιάρικη. Οι μεζέδες έρχονται σε γενναιόδωρες μερίδες για τη μέση του τραπεζιού, με πιάτα που γέρνουν προς τα πολίτικα και τα ανατολίτικα δίπλα στα γνώριμα ελληνικά — φύλλο και πίτες, κεφτεδάκια με καπνιστό τυρί, γύρος και πατάτες κομμένες στο λεπτό. Είναι χώρος για παρέα των έξι μάλλον παρά για ήσυχο δείπνο δύο ατόμων, ανοιχτός από το μεσημέρι μέχρι αργά.